ساعت 12:29 ب.ظ به تاريخ 22/12/2011
تاثیرات نیروی کارمتخصص وماهر درهرحرفه ای برکسی پوشیده نیست. علی الخصوص درحرفه روابط عمومی ، کارگزاران روابط عمومی پل ارتباطی میان مخاطبان سازمان می باشند.مخاطبانی که بصورت 24 ساعته تاثیرگزارند وکارگزاران بایستی پاسخگوی دقیق آنها درهرشرایط باشند که دراین خصوص گفتگوئی با دکتر حسن بشیردانشیار دانشگاه امام صادق (ع) و استاد ارتباطات بین الملل انجام داده ایم که درادامه ازنظرتان میگذرد.
بنظرشما تاثیرات نیروی کار ماهر ومتخصص روابط عمومی برارتقائ بهروری درسازمانها چیست؟
اصولا داشتن دانش و تجربه کافی برای موفقیت هر کاری یکی از ضروری ترین عوامل موثر به حساب می آیند. دانش زمینه های شناخت بهتر را فراهم می کند و تجربه مصادیق مناسب و امکان مقایسه و فهم تشابه ها و تفاوت ها را مهیا می سازد. لذا بدون دانش و تجربه کافی نمی توان به موفقیت مورد نظر در هر کاری دست یافت. تخصص و مهارت نیز دو عامل اصلی دیگر در دست یابی به موفقیت لازم در هر امر و کاری است. تخصص، یعنی داشتن دانش لازم و کافی در کار مورد توجه یا امری که فرد در حال انجام آن می باشد. مهارت نیز، به عبارتی داشتن تجربه کافی از نظر کمی و کیفی در آن کار یا امر مورد نظر است. مهارت علاوه بر تجربه یک حرکت دینامیک نیز به حساب می آید. به عبارت دیگر، مهارت یک قدرت برای بکارگیری سرعت، دقت، ظرافت، و اجرای به موقع هر کار و امر می باشد. بنابراین مهارت، بالاتر از یک تجربه ساده ای است که می تواند به عنوان مقدمه ای برای مهارت به حساب آید. روابط عمومی، یک هنر و یک اقدام کاملا نیازمند چهار عامل مهم: دانش، تخصص، تجربه و مهارت می باشد. این هنر ارتباطی از یک نظر نیازمند تسلط کافی به دانش ارتباطات است. کارگزار روابط عمومی باید در زمینه مربوطه تخصص کافی داشته باشد. این تخصص تنها به دانش بستگی ندارد، بلکه ویژگی های مختلفی که نشان از تخصص وی در شیوه های ارتباطی، اخلاق ارتباطی، شناسائی موقعیت و امثالهم می باشد، نیز مورد نیاز است. تجربه در این زمینه مکمل دو عامل دانش و تخصص است. کارگزار روابط عمومی یا مدیر روابط عمومی بدون تجربیات لازم نمی توانند به موفقیت های لازم دست یابند. تجربه، سکوی پرش کارگزاران روابط عمومی برای دست یابی به موفقیت های مورد نظر است. مهارت، عنصر مهم دیگری است که باید در مسئولان روابط عمومی به حد کافی و لازم وجود داشته باشد. مهارت را می توان تجربیات مداوم در یک زمینه که به شکل نهادینه در فرد تجلی می یابند، دانست . علیرغم اینکه مهارت یک امر آگاهانه است، اما باید به شکل خودکار و غیرآگاهانه وارد عمل شود. این پدیده انسانی باید به گونه ای در فرد شکل بگیرد که بدون اینکه حضور دائمی فکر در آن تجلی یابد، کار به بهترین شکل ارائه شود. کارگزار روابط عمومی به عنوان مثال در این زمینه باید به یک هنرمند ماهری تبدیل شود که بدون اینکه در هر زمینه نیازمند تداعی کد اخلاقی باشد، یک فرد با اخلاق باشد. باید بدون اینکه هر آن به وی گوشزد شود که به روز و به موقع کارش را انجام دهد، به شکل خودکار و طبق روال کارش را به موقع انجام دهد و به روز باشد. اگر چنین امری محقق شود، قطعا سازمان نیز با موفقیت همراه خواهد بود. موفقیت یک سازمان در شرایط کنونی جهانی به موفقیت روابط عمومی و شیوه های ارتباطی درون و بیرون سازمانی بستگی دارد. بدون این موفقیت، آن موفقیت نیز با اشکال روبرو می شود.
آیاشرایط کاردرروابط عمومی باسایر قسمتهای یک سازما یکسان است؟
روابط عمومی همانگونه که گفته شد یک هنر ارتباطی است. هنر نیازمند نوعی از آرامش، تمرکز، تفکر مستمر، خلاقیت لازم و شجاعت در اقدام می باشد. برای تحقق چنین وضعیتی بطور کلی لازم است که محیط مناسب برای روابط عمومی ایجاد شود. قطعا این محیط با سایر محیط های یک سازمان از نظر شکل، محتوا، ساختار، شیوه ارتباط، روش عمل و چگونگی اقدام متفاوت و متمایز است. معمولا آنچه که در زمینه پیام رسانی و اطلاع رسانی صورت می گیرد همیشه همراه با نوعی از نگرانی، اضطراب، استرس و دقت بالا است. کمترین اشتباه در اطلاع رسانی می تواند سازمان را با یک مشکل اساسی روبرو سازد. بنابراین، روابط عمومی که مسئولیت پیام رسانی یک سازمان را عهده دار است باید در شرایط مناسبی قرار گرفته و با کمترین فشار، استرس، و اضطراب به کار خود ادامه دهد. خلاقیت این بخش از سازمان با درجه اعتماد مدیران سازمان به آن رابطه مستقیم دارد. یکی از شرایط ایجاد آرامش برای بروز خلاقیت در روابط عمومی تقویت اعتماد متقابل میان مدیران سازمان و کارگزاران روابط عمومی آن سازمان است. در شرایط اعتمادسازی است که هم خلاقیت بروز می کند، هم اضطراب از بین می رود و هم ارتباطات به نحو احسن و به شکل موثر شکل می گیرند.
به عنوان آخرین سوال توصیه شما به مدیران ارشد سازمانها درباره انتخاب مدیران تحصیل کرده دراین رشته (روابط عمومی)ونیز انتخاب نیروی کارمتخصص وماهرچیست؟
استفاده از نیروی متخصص، ماهر، با تجربه و متعهد برای موفقیت هر کاری از ضرورترین امور می باشد. در چنین شرایطی است که می توان به پتانسیل های بالفعل و بالقوه یک سازمان امیدوار بود. سازمان های مختلف برای داشتن یک روابط عمومی فعال و موثر، نیازمند بکارگیری افرادی هستند که هم از دانش کافی بهرمند باشند و هم از مهارت مناسب و هم از تعهد لازم. تعهد در اینجا، تنها یک تعهد اخلاقی و دینی نیست. تعهد به تخصص نیز یک امر اخلاقی و ارزشی است. افرادی که دانش و مهارت کافی در زمینه ارتباطات ندارند، تعهد آنان در زمینه های دیگر نیز می تواند مخدوش گردد. تعهد یک امر تجزیه پذیر نیست. تعهد در این زمینه را می توان یک ایمان عملی به انجام کلیه کارهای مرتبط با مسئولیت محوله طبق ارزش های مسلّم دانست. این ایمان عملی، تنها به بخش های ذهنی یا اخلاقی یا ارزشی بر نمی گردد. داشتن تخصص، علم و تجربه کافی در کارهای محوله نوعی از داشتن تعهد نسبت به آن کار محسوب می شود. بنابراین بدون داشتن بخش اول، بخش دوم نیز تحقق پیدا نمی کند. به عبارت دیگر، بدون داشتن علم و تجربه و تخصص کافی، تعهد در این زمینه نیز مخدوش می گردد.